Pura Vida

Parella de peixes globo. Foto: Nina Moysi

Así, desta forma tan fermosa e tan auténtica, saúdanse en Costa Rica. Nin ola, nin que tal, nin bos días, tardes ou noites; PURA VIDA. Unha mensaxe vital en cada saúdo. Dúas palabras con moita carga de profundidade combinadas para dicir moitas cousas. Precisamente desta forma denominaron Óscar e Zigor a súa pequena escola de mergullo fronte ao mar. Unha “empresa” que na práctica é unha gran familia. 

Aquí cheguei eu hai dous anos da man de Mikel e Iban. Seica un vasco montara unha escola de mergullo neste recuncho do mundo. Chegamos chorreando suor baixo as nosas mochilas. Entón apenas tiña vinte inmersións e agora supero o centenar. Desde a primeira vez que baixei a estas augas quedei fascinada pola vida e colorido deste mar cálido. Meus ollos non daban feito con tanta cousa por ver e descubrir.

Corais de formas imposíbeis, peixes de colores, barcos afundidos, estrañas relacións de convivencia... Todo un mundo baixo o mar. En equilibrio, en perfecta harmonía. Relacionado todo entre si. Unha cadea vital que precisa de cada eslavón para continuar o ciclo infinito de pura vida. Precisamente esta máxica relación é a súa principal debilidade. A nosa especie, coa súa cobiza infinita, ameaza este equilibrio das profundidades. En realidade, a nosa especie, ameaza todo tipo de equilibrio.

Por que desfrutar desta marabilla baixo o mar unicamente en vacacións? Por que non transmitir a miña pasión polo mundo submarino a máis xente? A idea de poder namorar a outras persoas dos tesouros do mar e aprenderlles a respectar e coidar esta riqueza, tomaba forma na miña cabeza. No mesmo barco onde eu estaba para facer mergullo por diversión, outras persoas preparábanse para o Dive Master. O primeiro paso no mundo profesional do mergullo. Un curso que vai de mes e medio a dous meses para poder guiar a outras persoas baixo a auga.

En setembro do ano pasado regresei con ese obxectivo, ser guía de mergullo, para poder prolongar as miñas viaxes coa opción de traballar. Esa polo menos, era a miña idea inicial. Daquela non estaba na miña mente deixar a terra e facer disto o inicio dunha nova vida. Pasei tres meses moi intensos en Koh Tao. Aprendendo de cada unha das persoas de Pura Vida, especialmente do meu mentor, Tago. Descubrindo algo novo con cada inmersión. Derrapando en cada curva. Sentindo o pó da vida con cada derrape. Carpe Diem en estado puro.

   

Coral Porites. Foto: Nina Moysi

Despois deses tres meses regresei a casa e pensei, pensei e pensei sobre que tipo de vida quería. Xa coñecedes a miña decisión. Un billete de ida cun punto de partida; Koh Tao e Pura Vida.

Sentirte como en casa a miles de quilómetros non ten prezo. PURA VIDA consigue precisamente iso. Xa sabedes onde atoparme, na pequena escola de mergullo fronte ao mar.

Domingo 26 de abril de 2015